Kunst van herinnering en Tante Til

Er staat een groot wit doek op de schildersezel. Tubes en potten verf liggen klaar. Ik heb oude kleren aan omdat ik uit ervaring weet dat er altijd op onverwachte plekken verfvlekken ontstaan tijdens het schilderen. De muziek staat aan, paletmes en grote kwast in de aanslag en gaan!

Schilderij-CF-StrandopgangDe eerste opzet van een nieuw doek is heerlijk. Alles mag en kan want het is alleen de ondergrond van wat komen gaat. Een klodder verf smeert van links naar rechts over het doek. Nog een kleur toevoegen en kijken wat er gebeurd tijdens het mengen. Het is altijd een verrassing welke kleurtinten ontstaan en dat levert vaak extra inspiratie op. Het juiste beeld zit al in mijn hoofd en ik schilder de hoofdvorm over de ondergrond. Nog een beetje naar links, toch iets groter of kleiner; het maakt allemaal niet uit. Ook deze vlakken maken de ondergrond alleen maar interessanter voor het eindresultaat. Dat het mooi gaat worden daar vertrouw ik op maar hoe het precìes wordt daar ga ik gaandeweg achter komen.

Tante Til

De afgelopen jaren hebben we met het hele gezin een moeizame zoektocht doorgemaakt. We hebben allemaal een vol hoofd en daar leren we ieder op onze eigen manier mee om te gaan. In 2017 hebben we de laatste diagnose gekregen. We kunnen nu wel stellen dat we officieel ‘de familie Knots’ zijn. En drie keer raden wie er het meeste op tante Til lijkt….

Tante-Til

Foto: Nederlands Instituut Beeld en Geluid

Wanneer ik weer terugkijk naar één van mijn favoriete series uit mijn jeugd herinner ik mij de roze verf-scènes. “Tante Til heeft een speciale gave om mensen die problemen hebben (of maken) te bedwelmen met haar roze verf. Dan raakt Tante Til opeens in trance, terwijl ze ‘een kloddertje roze hiééeerrr en een kloddertje roze dááaarrr’ door de ruimte laat schallen. Waar haar slachtoffers dan terechtkomen is niet duidelijk. Op een roze wolk? Maar men knapt er in ieder geval reuze van op.”
(http://www.hettyheyting.nl/famknots/knots-wiezijn.htm)
Hoe herkenbaar!

Wanneer ik verhalen hoor over moeilijke momenten dan probeer ik daar ook kleur aan te geven en hoop dat men daar een beetje van opknapt.

Tijdens onze zoektocht als gezin mocht ik opnieuw ontdekken hoe belangrijk schilderen en tekenen voor mij is; Kleine uitprobeersels met verschillende materialen tot het maken van grote schilderingen; Duidelijke, strakke vormen schilderen of met paletmes kleurmengingen laten ontstaan; Ontwerpen maken die in hun eenvoud de kern van het verhaal weergeven; Visualiseren van verhalen van anderen of eigen ideeën uitwerken. Er zijn zoveel mogelijkheden, heerlijk.

Kleur geven aan verhalen

Visualiseren past bij mij. Als beelddenker zet ik situaties en verhalen automatisch om in beeld. Ik geniet ervan dat ik hier met tekenen, schilderen en ontwerpen ook praktisch vorm aan kan geven. Mijn passie is het uitbeelden van verhalen. Het is een intensief en persoonlijk proces voor zowel de opdrachtgever als voor mijzelf. Van tevoren is het niet duidelijk hoe het eindresultaat precies gaat worden.Het luisteren naar de verhalen is een waardevol begin. Gedurende de periode van het maakproces is er een moment waar het resultaat tot dan toe wordt besproken. Spannend voor beiden. Klopt het beeld met de ideeën en verwachtingen? Als het nodig is dan overleggen we op welke manier we nog beter aan kunnen sluiten bij het verhaal. Wanneer het ontwerp klaar is en de persoon raakt of laat sprankelen dan geeft dit een enorme boost.
Dìt is Kunst van herinnering.

Wil jij ook kleur geven aan jouw verhaal?

Ik luister graag naar wat jou persoonlijk en in je werk raakt. Tijdens ons gesprek zoek ik naar wat voor jou belangrijk is en terwijl ik luister borrelen er allerlei mogelijkheden door mijn hoofd.

Dit zet ik om in een creatieve vorm. Tekenen, ontwerpen en het ontwikkelen van bijpassende praktische handvatten zijn mijn uitingsvormen. Kleur, duidelijke lijnen en vormen zijn de hoofdbestanddelen.
Dit proces hoort bij mij en is altijd en overal actief wanneer ik met mensen in gesprek ben.
De afgelopen tijd heb ik mijzelf aangeleerd om dit in te kaderen.

Kleur, steun en troost bij afscheid en ziekte kregen vorm in de Moppie-Kussens met Karakter.
Binnen dit kader krijgen creatieve uitingsvormen, denken in mogelijkheden en het inspireren van mensen volop ruimte. Door met anderen samen te werken ontstaan de mooiste concepten.

Roze is geen vaststaande kleur en ik wil je ook niet bedwelmen met verf.

Moppie-Kussens met Karakter in hospice Rijssen, moeder met 2 kinderenWel gaan we samen op zoek naar een passende manier voor jouw organisatie om kleur, steun en troost te geven aan kinderen bij moeilijke momenten.
Kijk voor verschillende mogelijkheden rond op de site www.kunstvanherinnering.nl
Of vul je gegevens in op het  contactformulier en we gaan samen in gesprek.

 

Miranda Smit-van Keulen
www.kunstvanherinnering.nl